ایمپلنت به صورت کلی از سه بخش تشکیل می شود که این بخش ها عبارتند از:

پایه ایمپلنت

اباتمنت و یا چسب ایمپلنت

روکش ایمپلنت

پایه ایمپلنت ابتدایی ترین بخش تشکیل دهنده ایمپلنت است که از جنس تیتانیوم ساخته می شود و در داخل استخوان فک قرار می گیرد. زمانی که پایه ایمپلنت در داخل استخوان قرار داده می شود، باید مدت زمانی در حدود سه الی چهار ماه بگذرد تا پایه به استحکام کافی برسد و سپس بر روی آن روکش ایمپلنت قرار داده شود.

برای اتصال دادن روکش ایمپلنت و پایه ایمپلنت از قطعه ای به نام اباتمنت استفاده می شود که این قطعه شباهت زیادی به مهره دارد و با استفاده از آن روکش و یا تاج ایمپلنت بر روی پایه پیچ می شود. استفاده از اباتمنت باعث می شود که ایمپلنت از استحکام خوبی برخوردار شود و احتمال لق شدن ایمپلنت کاهش پیدا کند.

اما دربرخی از مواقع از آنجایی که اباتمنت هزینه ایمپلنت را افزایش می دهد، بسیاری از افراد از چسب اتصال دهنده ایمپلنت به منظور نصب روکش بر روی پایه استفاده می کنند که در این شرایط زیبایی دندان های آنها افزایش پیدا می کند اما استحام ایمپلنت کمتر می شود.

روکش ایمپلنت که به آن تاج ایمپلنت نیز گفته می شود، اصلی ترین بخش ایمپلنت است زیرا این بخش که ظاهری کاملا شبیه به دندان های طبیعی انسان دارد، زیبایی دندان ها را تامین می کند و علاوه بر آن تمامی امور مربوط به خوردن و جویدن غذا با آن انجام می شود.

زمانی که روکش در داخل دهان قرار می گیرد، سایر بخش های تشکیل دهنده ایمپلنت دیده نمی شوند و تنها بخشی که دیده می شود، روکش ایمپلنت است.